Omdat de opgraving te Klooster Yesse nu ruim twee weken bezig is leek het een goed idee om een aantal van de opgravers te interviewen over hoe zij de opgraving tot nu toe ervaren. Dit is deel 1 van deze interviews, aangezien veel mensen er iets over kwijt wilden.
Sam Kole, eerstejaarsstudent
Sam besteedt zijn verjaardag door in werkput 55 te graven met 30 graden in de brandende zon. Hij zegt het volgende over hoe het veldwerk tegen zijn verwachtingen opweegt:
“Het veldwerk is relaxter dan ik had verwacht, ik heb het enorm naar mijn zin!”
Wat Sam het leukste vind is in een werkput staan, het echte graven en schaven aan de profielen. “Je staat dan veel dichter bij de archeologie” vertelt hij, “en het zet je ook aan het denken, want je moet echt vooruit denken en ook heel goed opletten.”
De belangrijkste les die Sam heeft geleerd: “Niet rennen over de site!”
Dylan Glazenborg, studentassistent
Dylan is één van de drie studentenassistenten die de eerstejaars begeleiden bij hun eerste opgraving. In zijn eerste jaar heeft hij ook opgraven bij Yesse en hij vindt het daarom erg leuk om weer betrokken te zijn bij het klooster Yesse. Als studentassistent krijgt hij ook meer ervaring als opgravende archeoloog en krijgt hij te zien wat er allemaal achter de schermen afspeelt bij de organisatie van het project.
Dit jaar graven we buiten de grenzen van het klooster zelf. Dylan merkt dat er hierdoor hele andere soort dingen worden gevonden dan toen hij in het eerste jaar binnen de kloostermuren opgroef. In het klooster vonden ze meer voorwerpen die verbonden waren aan werkzaamheden en dit jaar vinden we hele andere objecten, zoals kralen en riembeslagen.
Voor Yesse als site specifiek vindt Dylan het erg leuk dat je erg betrokken bent met de omwonenden en echt het gevoel krijgt wat toe te voegen aan hun kennis: “Het is heel mooi om te zien dat er elke dag weer een groepje mensen klaar staat voor een rondleiding over onze site.”
Toen we vroegen wat Dylan graag nog wilde vinden zei hij lachend dat hij natuurlijk wel een reliekschrijn wilde vinden, maar hij wilde ook graag weten hoe precies de muren van alle gebouwen naast het klooster nou liepen.
Waar je aan denkt bij een archeoloog, lekker bezig zijn met opgraven en vondsten vinden, vindt Dylan het allerleukste in de archeologie. Het werk waar je juist niet aan denkt zoals het werken met statistiek met de computer is juist het moeilijkste gedeelte van de archeologie voor Dylan.
Als er een ding is dat Dylan probeert aan te leren aan de eerstejaarsstudenten is dat alles goed gedocumenteerd moet worden. “Alles wat we vinden moet worden opgeschreven en alle grondvlakken moeten worden getekend. Anders heb je er helemaal niks aan!”
Fabian Moors, eerstejaarsstudent
Ook op de site is Fabian. Hij is van een journalistiek opleiding overgestapt naar de archeologie. Nu mag hij voor het eerst opgraven. Hij merkt dat hij meer leert over de materialen tijdens de opgraving dan in de colleges; alle informatie die in de colleges is op gedaan komt samen in het veld. Tot nu toe heeft Fabian het erg naar zijn zin op de opgraving, hij vindt het beter vol te houden dan van tevoren gedacht. “Je staat elke dag wel iets anders te doen en zo blijft het altijd interessant en leuk.”
Als er iets is wat Fabian heeft geleerd deze opgraving is hoe veel er nog wel niet te vinden is. “Je bent omgeven door zoveel gaaf materiaal dat je ook leert te begrijpen wat hiervan belangrijk is voor de onderzoeksvragen die je wilt beantwoorden.” Het leukste vindt hij dan ook om de vondsten te verwerken, omdat je dan te zien krijgt wat voor coole vondsten er allemaal zijn gedaan.
Het liefste ziet hij nog een keer een reliekschrijn voorbij komen. Naast de vondsten vindt Fabian het ook leuk om langzamerhand een beeld te krijgen van wat er zich allemaal heeft afgespeeld op de plek van de opgraving. Zo vindt hij het in Yesse interessant om te zien hoe het leven vlak buiten de kloostermuren eruit zag.
