Vorige week is deze scherf met medaillons gevonden in werkput 52. De bijzondere versiering op de buitenkant trok meteen het oog van velen.
Het is duidelijk dat deze scherf afkomstig is van een baardmankruik, omdat deze kruiken vaak zijn versierd met onder andere bloemachtige noppen. Deze kruiken dateren in de 16e & 17e eeuw, en komen mogelijk uit het Duitse Raeren. Aangezien Yesse in de late 16e eeuw is geëindigd (met de reformatie in 1595 viel officiëel het doek voor het katholieke geloof te Yesse), is het dus de vraag of dit stukje steengoed daadwerkelijk deel uit maakte van het leven in klooster Yesse of uit de tijd direct erna. Meestal zijn de netjes versierde baardmankruiken ouder dan de slordige en simpele varianten, omdat de versiering over het algemeen minder netjes werd uitgevoerd vanaf de 17e eeuw.
Onze scherf heeft echter erg nette en consistente medaillons, dus we kunnen aannemen dat de datering in de 16e eeuw valt, en de kruik dus tot de inventaris van het klooster moet hebben behoord.
De naam van de baardmankruik spreekt al erg voor zich, het is een kruik met een man met een baard erop als middelpunt van de decoratie. Meestal bevindt de man zich op de nek van de kruik. Het is niet duidelijk wie de persoon met baard is. Vaak wordt de naam van de Italiaanse kardinaal Robertus Bellarminus genoemd, en in het Engels heten dit soort kruiken Bellarmine. Dit moet echter een latere toeschrijving zijn, want al voor de geboorte van deze kardinaal (in 1548) werden er ook al baardmankruiken gemaakt. Ons fragment komt van de voet van de kruik, en draagt dus geen spoor van een baard.
De functie van deze kruiken had waarschijnlijk met drank te maken, zowel het schenken als het bewaren ervan.
