Dit botje is waarschijnlijk een teen van een rund, die vandaag werd gevonden met de metaaldetector. Dat is net zo vreemd als het klinkt, want een metaaldetector reageert alleen op metalen zoals koper, ijzer, lood of zink. Een skelet is gemaakt van bouwstenen zoals kalk en fosfaat, en hoort dus niet te piepen. Toch gaf dit bot een luid signaal op onze metaaldetector!
Bij nadere bestudering, blijkt het bot echter gevuld te zijn met lood! Aan de bovenkant is nog een klein gaatje te zien nadat het is gewassen, waardoor heet lood in de mergholte van het botje is gegoten… Van andere locaties zijn soortgelijke botjes bekend, en als het bot deels is gebroken, is de vulling prachtig te zien, zoals op het exemplaar uit Den Haag…
We weten ook waarvoor dit soort verzwaarde botten werden gebruikt: het zijn namelijk ‘werpkoten’, die gebruikt zijn bij het kootspel. Er bestonden ongetwijfeld verschillende spelregels voor het kootspel, maar het basisprincipe is hetzelfde. Er werden enkele koten neergezet, bijvoorbeeld tegen een muur. Met een andere koot moesten deze koten omver geworpen worden. De verzwaring diende om de koten stabieler te laten staan of beter te kunnen gooien. Zie ook dit artikel.
Een fraai voorbeeld van kinderen dit het kootspel spelen, is geschilderd door Pieter Brueghel de Oudere, op zijn ‘Kinderspelen’ uit 1560.
